گزارش زمين لرزه 85/12/1 شمال خاوری بندرعباس

گزارش زمين لرزه 1/12/85 شمال خاوری بندرعباس

1- معرفی رویداد

در ساعت 53: 12 (به وقت محلی) زمین لرزه‌ای به بزرگای0/5 =mb در مقیاس امواج پیکری در 41 کیلومتری شمال خاوری بندرعباس مرکز استان هرمزگان به وقوع پیوست (شکل1 ). موقعیت مکانی این رویداد در مختصات جغرافیایی 51/27 درجه عرض شمالی و 55/56 درجه طول خاوری می باشد.

شکل(1): مرکز سطحی زمین لرزه 1/12/1385 شمال خاوری بندرعباس.

2- پیشینه لرزه خیزی منطقه در 3 سال گذشته

بررسی لرزه خیزی گستره 200 کیلومتری محل زمین لرزه نشان می دهد که بیش از 678 رویداد لرزه ای در 3 سال گذشته رخ داده است (شکل 2). که 10 مورد از آنها دارای بزرگای بیش از 5 می باشند(جدول 1). بزرگترین این زمین لرزه ها زمین لرزه 27 نوامبر 2005 میلادی جزیره قشم (خلیج فارس) که دارای بزرگای 0/6=mb می باشد.

شکل(2): لرزه خیزی منطقه در 3 سال گذشته.

جدول(1): زمین لرزه های با بزرگای بیش از 5 در 3 سال گذشته در منطقه بندرعباس.

Date	Time(UTC)	Time(Local)	Lat.	Lon.	Depth	Magnitude		Ref.	Region
2004/10/07	12:54:55	16:24:55	28.41	57.27	10	ML	5	IIEES	South-West of Jiroft, Kerman Province
2005/11/27	10:22:19	13:52:19	26.83	55.82	8	Mb	6	IIEES	Persian Gulf, South-West of Qeshm
2005/11/27	16:30:39	20:00:39	27	55.79	14	Mb	5.8	IIEES	Persian Gulf, West of Qeshm
2005/12/27	21:53:15	01:23:15	28.12	56.12	15	ML	5.1	IIEES	South-East of Hajiabad, Hormozgan Province
2006/02/28	07:31:03	11:01:03	28.18	56.76	18	Ms	5.9	IIEES	South-East of Hajiabad, Hormozgan Province
2006/03/25	07:28:57	10:58:57	27.57	55.87	16	ML	5.5	IIEES	North-West of Bandar-e abbas, Hormozgan Provi
2006/03/25	09:55:16	13:25:16	27.62	56.02	16	ML	5.1	IIEES	North-West of Bandar-e abbas, Hormozgan Provi
2006/03/25	10:00:37	13:30:37	27.47	55.79	15	ML	5	IIEES	North-West of Bandar-e abbas, Hormozgan Provi
2006/06/03	07:15:35	10:45:35	26.87	55.87	7	ML	5.1	IIEES	Persian Gulf, West of Qeshm
2006/06/28	21:02:09	00:32:09	26.82	55.9	10	ML	5.6	IIEES	Persian Gulf, South-West of Qeshm

3- زمین شناسی استان هرمزگان

استان هرمزگان بر اساس تقسیم بندی زمین شناسی ـ ساختاری ایران، گستره‌ای است كه از شمال به زون ایران مركزی، از غرب و شمال غرب به واحد ساختاری زاگرس مرتفع، از شرق به واحد ساختاری زاگرس چین خورده و از جنوب شرق به واحد ساختاری مكران و از جنوب به خلیج فارس محدود می‌گردد.

زون زاگرس
واحد ساختاری زاگرس یكی از واحد های اصلی و عمده‌ای است كه قسمت عمده استان هرمزگان در این زون واقع شده است. گسل انتقالی قطرـ كازرون با عبور از این استان واحد ساختاری زاگرس رورانده را در مجاورت زون زاگرس چین خورده قرار می دهد.
پی سنگ زاگرس یك كمپلكس متبلور دگرگونی می‌باشد. واحد ساختمانی زاگرس چین خورده با پهنای در حدود 150 تا 250 كیلومتر دارای روند عمومی شمال غرب به جنوب شرق می‌باشد و در آن رسوبات پالئوزوئیك، مزوزوئیك و ترشیری به طور هم شیب روی هم قرار گرفته اند.
این واحد ساختمانی طی سه مرحله تكامل یافته است :

مرحله پلاتفرم: كه از اینفرا كامبرین تا تریاس میانی طول كشیده و طی آن رسوباتی مشابه با البرز و ایران مركزی بر جای گذاشته شده است. در اوایل پرمین زاگرس بوسیله رسوبات تبخیری ـ قاره ای پوشیده شده كه بعداً رسوبات آهكی مربوط به دریای كم عمق همراه با شیل و رخساره های كولابی تا تریاس میانی در آن رسوبگذاری شده است.

مرحله بزرگ ناودیس (تریاس ـ میوسن): در اواخر تریاس این قسمت از سایر مناطق ایران جدا شد و به صورت حوضه فرورفته ای كه دائماً در حال نشست بوده است درآمد. جنس این رسوبات كربناته كه در آن مارن، ماسه ـ سنگ و شیل نیز كم و بیش دیده می‌شود. وجود رسوبات تبخیری و برخی از نبودهای چینه شناسی كوتاه مدت نشانه ای از حركات قائم (خشكی زایی) در این حوضه رسوبی است. تمام این رسوبات به طور هم شیب بر روی رسوبات پالئوزوئیك قرار دارد و هیچ نوع فعالیت ماگماتیسم و دگرگونی طی فاز آلپی در این حوضه مشاهده نمی‌شود.

مرحله پس از كوهزایی همزمان با ته نشینی كنگلومرای بختیاری طی میوـپلیوسن، زاگرس و تمام فلات ایران فاز كوهزایی پاسادنین را پشت سر نهاد و چین خوردگی پیدا كرد.

زون مكران
زون مكران كه در جنوب شرقی استان هرمزگان واقع شده است از غرب به گسل میناب، از جنوب به دریای عمان و از شرق به پاكستان محدود می‌شود. در حد شمالی زون مزبور گسل ها و تراست هایی با روند شرقی ـ غربی وجود دارند كه گسل بشاگرد یكی از مهمترین آنها است. قدیمی ترین سنگهای این زون را ملانژ های رنگی تشكیل می‌دهند كه به كرتاسه فوقانی ـ پالئوسن متعلق میباشد.

4- گسلهای منطقه

گسل زاگرس مرتفع(HZF)
بر اساس مطالعات و تقسیم بندی(Berberian, 1995) این گسل، نوار راندگی زاگرس مرتفع ( در شمال خاوری ) را از نوار چین خورده ( در جنوب باختری ) جدا می‌كند. نوار زاگرس مرتفع در راستای قطعات ناپیوسته گسل زاگرس مرتفع به سمت جنوب باختری رورانده شده است. شواهد زمین‌شناختی بدست آمده از محل كنونی سنگ‌های پالئوزوئیک بیانگر این مطلب است كه این گسل، جابجایی قائم بیش از شش كیلومتر داشته است. نمك‌های هرمز در بخش‌های متعددی از این گسل نفوذ كرده و به سطح رسیده اند. این مسئله نشان می‌دهد گسل زاگرس مرتفع، گسلی عمقی است كه نمك‌های هرمز متعلق به كامبرین زیرین را بریده و فعالیت آن در پوشش رسوبی فانروزوئیك آشكار است.
گسل جیرفت
به عقیده دیمیتریویچ (1973)، گسل جیرفت شاخه ای از گسل سربیزان یا ادامه جنوبی آن در دشت جیرفت است. بربریان (1976)، گسل جیرفت را با گسل سربیزان یکی نمی داند. به عقیده وی ، گسل جیرفت احتمالاً دارای حرکت راستگرد بوده و رسوبات کواترنر را قطع می کند. کانون یک زمین‌لرزه با بزرگی اندک و عمق 60 تا 90 کیلومتری بر روی این گسل در شمال کهنوج واقع شده است (بربریان، 1976). در نقشه زمین شناسی شرکت ملی نفت ایران (1000000: 1)، گسل راست گرد جیرفت از خاور سبزواران شروع شده و تا 180 کیلومتر به سمت جنوب ادامه می یابد، بدین ترتیب که از خانو و منوجان عبور می کند و سرانجام در بین آمیزه‌های افیولیتی مکران ناپدید می شود (درویش زاده، 1370).
گسل میناب
گسل میناب یا گسل زندان، قسمتی از امتداد اورال-عمان-ماداگاسکا (فورون، 1941) به حساب آمده و با روند شمالی – جنوبی در بخش خاوری شهرستان میناب واقع است. به نظر قرشی (1985) این گسل، یک گسل راستالغز راست گرد است که مرز بین دو صفحه همگرای قاره ای زاگرس و پوسته اقیانوسی فعال دریای عمان را در جنوب مکران تشکیل می دهد.
کازمین و دیگران (1986) خط عمان را که جداکننده تصادم قاره-قاره زاگرس ( در سمت چپ) و فرورانش پوسته اقیانوس دریای عمان به زیرمکران است (در سمت راست)، از نوع گسل تبدیلی نوع قوس-قوس (روایت و همکار، 1979 ) درنظر می گیرند. بنابراین ادامه خط عمان در ایران، یعنی گسل میناب هم باید گسل تبدیلی نوع قوس-قوس باشد (درویش زاده، 1370). طول این گسل در حدود 300 کیلومتر می باشد.
گسل معکوس اصلی زاگرس (MZRF)
این گسل به عنوان یک مرز ساختاری با تغییرات اساسی در تاریخچه رسوبگذاری، جغرافیای گذشته و لرزه خیزی مطرح شده است. گسل معکوس اصلی زاگرس با امتدادی شمال باختری- جنوب خاوری از باختر ایران تا شمال ناحیه بندرعباس گسترش دارد. بنابر نظر بربریان 1995 هیچ گونه گواهی بر گسیختگی تاریخی یا قرارگیری پهنه‌های مهلرزه ایی زمین‌لرزه‌هایی با بزرگای زیاد در طول این گسل وجود ندارد.

صفحه اصلی