پژوهشگاه بین‌المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

ایران به دلیل قرار گرفتن در میان دو صفحه تکتونیکی اروپا ـ آسیا و عربستان، زلزله‌های مخرب متعددی را به همراه تلفات جانی و خرابی‌های گسترده تجربه کرده است. وقوع 130 زلزله شدید در قرن بیستم و خسارات اقتصادی - اجتماعی و عواقب دراز مدت آنها، همگی بیانگر لرزه‌خیزی و آسیب‌پذیری بالای این کشور است.
متاسفانه در این وقاع مصیبت‌بار طبیعی، برخی آثار تاریخی و فرهنگی ایران باستان نیز با خاک یکسان شده است. تمامی حقایق فوق حیاتی بودن و لزوم یافتن راه حل جهت پیشگیری و کاهش این اثرات را تایید می‌نماید.
با توجه به لرزه‌خیزی، آسیب پذیری و خطر لرزه‌ای بالای این منطقه "مؤسسه بین‌المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله" در آذر ماه سال 1368 براساس پیشنهاد بیست و چهارمین مجمع عمومی سازمان یونسکو و تصویب شورای گسترش آموزش عالی دولت ایران با تکیه بر متخصصین ایرانی تاسیس شد.

این موسسه در پاییز 1378 براساس مصوبه چهارصد و هشتمین جلسه شورای گسترش آموزش عالی به پژوهشگاه ارتقا یافت.
امروزه پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله دست اندر‌کار اجرای طرح‌های ملی و بین‌المللی بوده و با محققین مسئول و کارآمد خود گام‌های موثری را در حفظ جان و مال مردم در مقابل زلزله برمی‌دارد.
این پژوهشگاه از چهار پژوهشکده زلزله‌شناسی، مهندسی ژئوتکنیک، مهندسی سازه، مدیریت خطرپذیری و سه معاونت پژوهشی و فناوری، آموزش و تحصیلات تکمیلی، و برنامه‌ریزی و پشتیبانی تشکیل شده است.
پژوهش، فناوری، آموزش و ارائه خدمات مهندسی و مشاوره‌ای در کلیه زمینه‌های مرتبط با زلزله‌شناسی، مهندسی زلزله، بحران‌های ناشی از زلزله، ارائه پیشنهادها و راهکارهای عملی و کمک به اجرای آنها برای کاهش خطرپذیری و گسترش فرهنگ ایمنی در برابر زلزله در کشور و منطقه از اهداف این پژوهشگاه می‌باشد.